باز شدن عجيب و غريب درهاي هفتخوان مجوز كنسرتهاي موسيقي، باعث شد كه در اين هياهوي كنسرتها، تعدادي «كنسرت اولي» هم اقدام به اجراي كنسرت كنند. خوانندگاني چون اميد حجت، فرهاد جواهركلام، هژير مهرافروز و... كه براي اولين بار بود به عنوان خواننده مستقل روي صحنه ميرفتند. در اين ميان اجراي اميد حجت به هيچ وجه شبيه تازهكارها نبود، به هر حال او به عنوان نوازنده گيتار، سالها سابقه رفتن روي استيج را دارد. اولين بار نام اميد حجت را به عنوان گيتاريست در بروشور آلبومهاي اول پاپ ايران (مثل «مسافر» شادمهر و...) ديديم. در تمام اين سالها او در دهها آلبوم ساز زده و حالا چند سالي است كه به عنوان نوازنده در اركستر خوانندههايي مثل حميد عسكري (كه اركستر فوقالعاده حرفهاي و قوي دارد) گيتار ميزند. همين حضور در چنين كنسرتهايي موجب شده بود كه حجت براي اجراي اولش آرامش خوبي داشته باشد و بتواند بدون استرس خاصي كنسرت و جمعيت را به خوبي اداره كند.
اگرچه اميد حجت هنوز آلبوم اولش را منتشر كرده و (به جز يكي دو تا ترانه تيتراژ سريالهاي تلويزيوني) اكثر آهنگهاي كنسرت را مردم نشنيده بودند، اما استقبال از آهنگها خوب بود.
اميد حجت در اين كنسرت 12 قطعه اجرا كرد، قطعاتي از جمله سراب، عشق بيآزار، مزاحم، مهتاب قصه، يه روز از پيش توميرم، تحفه درويش، آرزو، نفس، سادگي، تو نخندي كي بخنده؟ و... ترانههاي اين قطعات را كساني چون افشين سياهپوش، زهرا كلاته، استاد بيگي، پگاه موسوي و... سروده بودند. ملودي ترانهها، همه از خود اميد حجت بود و تنظيمها كار رضا تاجبخش.
اميد حجت را در اين اجرا اركستري همراهي ميكرد كه تقريبا همان هسته مركزي اركستر حميد عسكري است: هومن غفاري (درامز)، ايمان حجت (گيتار آكوستيك و الكتريك)، عليرضا ميرآقا (پركاشن)، و رضا تاجبخش. با اين تفاوت كه رضا در اين گروه (به جاي نيما وارسته در اركستر حميد عسكري) سرپرست گروه بود و اينكه او در اين گروه كيبورد ميزد و در گروه حميد عسكري بيس ميزند. علاوه بر اينها، مهرداد شريفبختيار (كيبورد)، نيما رمضان (گيتار) و آرش سعيدي (بيس) هم در اين كنسرت اميد حجت را همراهي ميكردند.
فضاي موسيقي كنسرت، بيشتر راك بود. اما يك چيزهايي باعث ميشد كه گاهي آدم احساس سردرگمي بهش دست بدهد كه آيا با يك كنسرت فيوژن طرف است يا پاپ و... مثلا اينكه كلام ترانهها، كلام عاشقانه روتين بود كه بيشتر در موسيقي پاپ شنيده ميشود تا در راك. ملوديها هم خيلي با فضاي موسيقي چفت نشده بودند و تا حدودي جدا از آن شنيده ميشدند. از همه مهمتر تحريرهاي اميد بود كه كاملا شكل ايراني داشت و ناگهان آدم را از فضاي راك جدا ميكرد. نكته ديگر اين اجرا زياد بودن ملوديها و خط گيتارهاي آشنا و شنيده شده از بزرگان موسيقي راك دنيا (از جمله گريمور، كارلوس سانتانا و...) بود. اين اتفاق اگرچه ميتواند يك نقطه ضعف محسوب شود، اما از سوي ديگر به شدت تشويق و استقبال تماشاچيان را به همراه داشت.
با تمام اين احوال، كنسرت اميد حجت را به عنوان اولين كنسرت يك خواننده، ميتوان اجراي موفقي دانست. نوازندگان حرفهاي و صدادهي خوب اركستر به همراه تنظيمهاي بسيار خوب آهنگها از مهمترين نكات اين اجرا بود و موسيقي به تنهايي كاملا استاندارد و خوب صدا ميداد.
هنرمندان زيادي هم از اين كنسرت ديدن كردند. كساني چون ميترا حجار، رضا صادقي، حميد عسكري، هومن جاويد، بچههاي گروه داركوب (همايون نصيري، اميد حاجيلي و دارا دارايي)، نيما مسيحا، زانيار، بهنام صفوي، عليرضا طباطبايي، فرهاد جواهركلام، نيما وارسته، پدرام كشتكار و...